Pages

Subscribe:

21 Tem 2009

Vatan-ı aslîlerine bir meyelân-ı şevkengîz, ruhlarında uyandırıyor..



Sâni-i Kerîm, Fâtır-ı Rahîm, herbir tâifenin resm-i geçit nöbeti bittikten

ve o resm-i geçitten maksud olan neticeler alındıktan sonra,

ekseriyet itibâriyle
dünyadan, merhametkârâne bir tarz ile

tenfîr edip usandırıyor,

istirahate bir meyil ve başka bir âleme göçmeye bir şevk ihsan ediyor

ve vazife-i hayattan terhis edildikleri zaman,

vatan-ı aslîlerine bir
meyelân-ı şevkengîz, ruhlarında uyandırıyor.

....

zîruhların en eşrefi ve şu bayramlarda

kemiyet ve keyfiyet cihetiyle en ziyâde istifade eden insan,

dünyaya pek çok meftun ve mübtelâ olduğu halde,
dünyadan nefret

ve âlem-i bekâya geçmek için,
eser-i rahmet olarak,

iştiyâkengîz bir hâlet verir.

Kendi insaniyeti dalâlette boğulmayan insan,

o hâletten istifade eder,
rahat-ı kalb ile gider.

Şimdi, o hâleti intâc eden vecihlerden,

numune olarak beşini beyân edeceğiz.

.....

Üçüncüsü: İnsandaki nihayetsiz zayıflık ve âcizliği,

bâzı şeylerle ihsâs ettirip,

hayat yükü ve yaşamak tekâlifi ne kadar ağır olduğunu anlattırıp,

istirahate ciddî bir arzu ve bir diyâr-ı âhere gitmeye

samimi
bir şevk veriyor.

....

Veyl o kimseye ki, şu beş vecihten bir hissesi olmaya.

17. Söz | 187

0 Söz sizde: